شب نمناک

شبی از پشت یك تنهایی نمناك و بارانی، تو را با لهجه گلهای نیلوفر صدا كردم

تمام شب برای با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهایت دعا كردم

پس از یك جستجوی نقره ای دركوچه های آبی احساس

تورا از بین گل هایی كه در تنهایی ام رویید با حسرت جدا كردم

و تو در پاسخ آبی ترین موج تمنای دلم گفتی

دلم حیران و سرگردان چشمانی ست رویایی

و من تنها برای دیدن زیبایی آن چشم تو را در دشتی از تنهایی و حسرت رها كردم

همین بود آخرین حرفت و من بعد از عبور تلخ و غمگینت

حریم چشمهایم را به روی اشكی از جنس غروب ساكت و نارنجی خورشید واكردم

نمیدانم چرا رفتی نمیدانم شاید خطا كردم

و تو بی آنكه فكر غربت چشمان من باشی

نمی دانم كجا تا كی برای چه ولی رفتی

و بعد از رفتنت باران چه معصومانه می بارید

و بعد از رفتنت یك قلب دریایی ترك برداشت

و بعد از رفتنت رسم نوازش در غمی خاكستری گم شد

و گنجشكی كه هر روز از كنار پنجره با مهربانی دانه بر میداشت

تمام بالهایش غرق در اندوه غربت شد

و بعد از رفتنت دریاچه بغضی كرد

كسی فهمید تو نام مرا از یاد خواهی برد

وبعد از این همه طوفان و وهم و پرسش و تردید

كسی از پشت قاب پنجره آرام وزیبا گفت:

تو هم در پاسخ این رفتن بگو در راه انتخابم خطا كردم

و من در حالتی ما بین اشك و حسرت و تردید

و من در اوج پاییزی ترین حالت یك دل میان غصه ای از جنس بغض كوچك یك ابر

نمیدانم چرا شاید به رسم و عادت پروانگی مان باز برای شادی و خوشبختی باغ قشنگ آرزوهایت دعا

كردم...

---

 

بتراش اي سنگ تراش ....

 سنگي از معدن درد بهر مزارم  بتراش

                              

                  روي سنگ قبره من عكسي از چهره زيباي نگارم بتراش

 

بنويس اي سنگ تراش عاقبت شدم فداش ... بنويس تا بدونه عمرمو دادم براش

 

روز آشناييمون رو تنه درخت بيد .......  يار بي وفاي من عكس دو تا دل و كشيد

 

كفت يكي از اون دلها فداي اون يكي بشه .... عاقبت كشت دلمو تا كه به آرزوش رسيد

---

 دستمال کاغذی به اشک گفت:

قطره قطره‌ات طلاست

یک کم از طلای خود حراج می‌کنی؟

عاشقم !

با من ازدواج می‌کنی؟

اشک گفت:

ازدواج اشک و دستمالِ کاغذی!

تو چقدر ساده‌ای

خوش خیال کاغذی!

توی ازدواج ما

تو مچاله می‌شوی

چرک می‌شوی و تکه‌ای زباله می‌شوی

پس برو و بی‌خیال باش

عاشقی کجاست!

تو فقط

دستمال باش!

دستمال کاغذی، دلش شکست

گوشه‌ای کنار جعبه‌اش نشست

گریه کرد و گریه کرد و گریه کرد

در تن سفید و نازکش دوید

خونِ درد

آخرش، دستمال کاغذی مچاله شد

مثل تکه‌ای زباله شد

او ولی شبیه دیگران نشد

چرک و زشت مثل این و آن نشد

رفت اگرچه توی سطل آشغال

پاک بود و عاشق و زلال

او با تمام دستمال‌های کاغذی فرق داشت

چون که در میان قلب خود

دانه‌های اشک کاشت...

 

 

---

 

گناه

 

وقتي که گريه کرديم گفتن بچه است.........

. وقتي که خنديديم گفتن ديونه است................

وقتي که جدي بوديم گفتن مغروره.............................

وقتي که شوخي کرديم گفتن سنگين باش............................

 وقتي که حرف زديم گفتن پر حرفه..................................................

 وقتي که ساکت شديم گفتن عاشقه...................................

حالا ام که عاشقيم مي گن گناه...................................

 

                                

                                                

 

خداحافظ...

خداحافظ...همین حالا

خداحافظ...به شرطی که بفهمی تر شده چشمام

    خداحافظ...کمی غمگین به یاد اون همه تردید                  به یاد اون آسمانی که منو از چشم تو میدید

خداحافظ...از اینجا که پر از غمه خسته شدم میخوام برم

قلبمو که دادم به تو دیگه باید پس بگیرم

موندن هرگز.........خداحافظ

دیگه میرم

    

                        

 

 

عاشقی جرم قشنگی است

اي نگاهت نخي از مخمل و از ابريشم  

                                                     چند وقت است که هر شب به تو مي انديشم

                                            
به تو آري ، به تو يعني به همان منظر دور

                                                         به همان سبز صميمي ، به همبن باغ بلور

به نفس هاي تو در سايه سنگين سکوت

                                                              به سخنهاي تو با لهجه شيرين سکوت

شبحي چند شب است آفت جانم شده است

                                                               اول اسم کسي ورد زبانم شده است

در من انگار کسي در پي انکار من است

                                                      يک نفر مثل خودم ، عاشق ديدار من است

                                                       
يک نفر ساده ، چنان ساده که از سادگي اش

                                                      مي شود يک شبه پي برد به دلدادگي اش

در من انگار کسي در پي انکار من است

                                                          يک نفر مثل خودم ، تشنه ديدار من است

يک نفر سبز ، چنان سبز که از سرسبزيش

                                                     مي توان پل زد از احساس خدا تا دل خويش

رعشه اي چند شب است آفت جانم شده است

                                                             اول اسم کسي ورد زبانم شده است

آي بي رنگ تر از آينه يک لحظه بايست

                                                       راستي اين شبح هر شبه تصوير تو نيست؟

اگر اين حادثه هر شبه تصوير تو نيست

                                                           پس چرا رنگ تو و آينه اينقدر يکيست؟

حتم دارم که تويي آن شبح آينه پوش

                                                        عاشقي جرم قشنگي ست به انکار مکوش

آري آن سايه که شب آفت جانم شده بود

                                                              آن الفبا که همه ورد زبانم شده بود

اينک از پشت دل آينه پيدا شده است

                                                           و تماشاگه اين خيل تماشا شده است

 
آن الفباي دبستاني دلخواه تويي

                                                         عشق من آن شبح شاد شبانگاه تويي

 

 

به چه می اندیشم

به حیاطی پر گل

مملو از عطر نسیم

به چناری که بر او تکیه زنم

به قناری که سر سرو بخواند هر صبح

به و خورشید

که می رقصد و می تابد و می نازد او

چه کسی می داند

به چه می اندیشم

شاید آن سوی سکوت

به بلندای خدا

 

بی تو یک روز در این فاصلها خواهم مرد

                                                   مثل یک بیت ته قافیه ها خواهم مرد

تو که رفتی همه ثانیه ها سایه شدند

                                                  سایه در سایه ی این ثانیه ها خواهم مرد

شعله ها بی تو ز بی رنگی دریا گفتند

                                                 موج در موج در این خاطره ها خواهم مرد

گم شدم در قدم دوری چشمان بهار

                                                 بی تو یک روز در این فاصلها خواهم مرد

                              

 

فرق دخترها و پسرها در پول گرفتن از عابر بانك

 

پسرها

با ماشين ميرن به بانک، پارک ميکنن، ميرن دم دستگاه عابر بانک
کارت رو داخل دستگاه ميذارن
کد رمز رو ميزنن، مبلغ درخواستی رو وارد ميکنن
پول و کارت رو ميگيرن و ميرن

 

 

 

دخترها

 

با ماشين ميرن دم بانک در آينه آرايششون رو چک ميکنن
به خودشون عطر ميزنن احتمالاً موهاشون رو هم چک ميکنن
در پارک کردن ماشين مشکل پيدا ميکنن
در پارک کردن ماشين خيلی مشکل پيدا ميکنن
بلاخره ماشين رو پارک ميکنن
توی کيفشون دنبال کارتشون ميگردن
کارت رو داخل دستگاه ميذارن، کارت توسط ماشين پذيرفته نميشه
کارت تلفن رو ميندازن توی کيفشون
دنبال کارت عابربانکشون ميگردن کارت رو وارد دستگاه ميکنن
توی کيفشون دنبال تيکه کاغذی که کد رمز رو روش يادداشت کردن ميگردن
کد رمز رو وارد ميکنن
۲دقيقه قسمت راهنمای دستگاه رو ميخونن
کنسل ميکنن
دوباره کد رمز رو ميزنن
کنسل ميکنن
به دوست پسرشون زنگ ميزنن تا نحوه وارد کردنه صحيح کد رمز رو بهشون آموزش بده
مبلغ درخواستی رو ميزنن
دستگاه ارور (خطا) ميده
مبلغ بيشتری رو درخواست ميکنن
دستگاه ارور (خطا) ميده
بيشترين مبلغ ممکن در خواست ميکنن
انگشتاشون رو برای شانس رو هم ميذارن
پول رو ميگيرن
برميگردن به ماشين
آرايششون رو توی آينه عقب چک ميکنن
توی کيفشون دنبال سويچ ماشين ميگردن
استارت ميزنن
پنجاه متر ميرن جلو
ماشين رو نگه ميدارن
تو خیابون یکطرفه دنده عقب میگیرن

دوباره برميگردن جلوی بانک
از ماشين پياده ميشن
کارتشون رو از دستگاه عابر بانک بر ميدارن. (حواس نمیذارن برای آدم)
سوار ماشين ميشن
کارت رو پرت ميکنن روی صندلی کنار راننده
آرايششون رو توی آينه چک ميکنن
احتمالاً يه نگاهی هم به موهاشون ميندازن
میندازن توی خيابون اشتباه
برميگردن
ميندازن توی خيابون درست
پنج کيلومتر ميرن جلو
ترمز دستی رو آزاد ميکن

ميگم چرا اینقدر يواش ميره؟!!!ا