ای کاش

کاش نجابتم را بهانه رفتنت نمی کردی...

تا با دیدن هر هرزه ای

به خود نگویم اگر مثل این بودم

او نمی رفت...

دیگه باختم!

اقرار مرا بر پشمانیم حک کن تا لا به لای این ثانیه های مندرس نامی از احساس نبرم

من باختم به خود باختم به فرشته های ادم نما!باختم به شاهزاده های سنگی...

و حال در گوشه اتاق تنهاییم حماقت هایم را می شمارم...